Η κόκκινη μύτη

Η κόκκινη μύτη | Μικρος Δακτύλιος

Η Λου κατεβαίνει στο πλατύσκαλο να ανοίξει στον Μορ την πόρτα ενώ φορά την κόκκινη μύτη. Η πατούσα πατάει με αστάθεια στο μωσαϊκό. Ουφ! Τι δύσκολη μέρα
Βουτά το κολοκυθάκι στο τζατζίκι και επιδεικτικά το πασαλείβει στη μούρη της. Τον κλωτσάει στο καλάμι, αυτός θυμώνει και ξανα φορά την κόκκινη μύτη. Ουφ! Τι κουραστικά αυτά τα οικογενειακα τραπέζια. Πάλι η θεία σου με κοιτάει με στραβό μάτι και ο μπαμπάς σου προσπαθεί να πει κάποιο αστείο ώστε να σταματήσουν να κοιτάνε την κόκκινη μύτη μου.

Η Λου οδηγεί τον Μορ σε ένα από τα έφτά πατάρια του σπιτιού και τον ανεβάζει σχεδόν σπρώχνοντάς τον από τον κώλο. Του βγάζει το παντελόνι και τον σπρώχνει να φτάσει στο πατάρι. Ο Μορ μπαίνει και ανεβάζει την Λου από τα μαλλιά. Μπαίνει και η Λου και βγάζει από την τσέπη της μια κόκκινη μύτη. Πάλι; την ρωτά ο Μορ /// Τι; τον ρωτά η Λου /// Πάλι; /// Τι; /// Πάλι; Τι; Πάλι; Τι;// η Λου τον χτυπάει στη μύτη. Ορίστε. Πάλι. Θες πάλι; Τι θες πάλι; Πάλι θες, ε, πάλι ε;

Από το πατάρι έβλεπαν την ατομική αποχέτευση του απέναντι σπιτιου. Μορ, θες να φτιάξουμε και εμείς ατομικές αποχετεύσεις; Θα έχεις μία εσύ και μία εγώ. Έτσι θα ξέρουμε ακριβώς τι βάζει και τι βγάζει ο καθένας μας. Αφού δεν τρώμε μαζί δεν είναι ανακριβές να πάνε όλα σε μία αποχέτευση;/// Ναι, αλλά θα έχουμε δύο τουαλέτες, αντικρυστά η μία από την άλλη και κάθε φορά θα φοράς την κόκκινη μύτη/// δε γίνετε /// θα έχουμε ξεχωριστές και ατομικές αποχετεύσεις όμως /// όχι, δε θέλω ατομικές αποχετεύσεις /// θα κατέβουμε από το πατάρι; θα σε κατεβάσω πάλι από τα μαλλιά και εσύ μετά θα κρατάς τα πόδια μου /// Μορ, ξερίζωσες όλα μου τα μαλλιά, θα βάλω την κόκκινη μύτη και θα προσγειωθώ πάνω της και μετά θα δέσω το παντελόνι σου από τους τοίχους και θα προσπαθήσεις να βουτήξεις μέσα και έτσι θα σε συγκρατήσει ο καβάλος /// θα πονέσω /// εμένα η μύτη μου είναι στρογγυλή, μαλάκή και κόκκινη