Και αν ήταν πέθανε

Και αν είναι δεν υπάρχει
Και αν ζει πέθανε,
Και όταν περπάτησε
όχι με τα πόδια,
αλλά με τα δόντια τραβούσε ό,τι μπορούσε
να τον τραβήξει.
Δεν μετατοπιζόταν,
απλώς η γη γυρνούσε από κάτω του
εναλλάσσοντας το έδαφος με νερό
και αν ανέπνεε, πνίγηκε
Στο πάτωμα σερνόταν
προσπαθώντας με τη γλώσσα του να ξεκολίσει μια-μια τις πρόκες
που τον χώριζαν από το χώμα.

Και όταν τα κατάφερε
και περπάτησε
έπεσε.
Έφτασε στο πάτωμα
και μάζεψε τα δόντια του που είχαν σπάσει
σα μαργαριτάρια είχαν διασκορπιστεί στις πέντε γωνίες
Και δάκρυ δεν έβγαινε
γιατί πλέον είχε πάψει να είναι αυτός
Δεν ήταν ούτε άνθρωπος
ούτε ζώο, ήταν ένα κάτι φτιαγμένο από σάρκα και λέξεις.
Ένα κάτι που βρισκόταν κάπου.
Και όταν έπεσε έκλαψε
και το δέρμα ζώθηκε από φωτιά.
Κάπως έτσι έμεινε
και κάπως έτσι πέθανε
χωρίς ποτέ να είναι.